Sunday, September 24, 2006


Power as aphrodisiac, particularly Coup Power


History, after all, presents many examples of military men who have found it hard to give up the power they seized.

In Pakistan, Gen Pervez Musharraf overthrew Prime Minister Nawaz Sharif in 1999 and named himself president in 2001.

He was elected to a five-year term in 2002 but - despite international and domestic pressure - has reneged on a promise to relinquish his role as head of the army.

In Chile, Gen Augusto Pinochet seized power in 1973 and finally left office in 1990, after his surprise defeat in a 1988 plebiscite which he intended would grant him a further eight years in office.

For eight years after leaving power he remained commander-in-chief of the army, immune from prosecution or removal, and then became a senator-for-life.

Nigeria's former military ruler Ibrahim Babangida - who has said he will stand in next April's presidential elections - came to power in a 1985 coup and was only toppled in 1993 by mass protests.

Power as aphrodisiac

Richard Reeve, an Africa analyst at the London-based Chatham House think-tank, says the military leaders involved in coups often remain in charge far longer than they themselves initially envisaged.

"Very often they don't intend to stay in power when they seize power - it's that old 'power as an aphrodisiac' thing. Once you have it, it's hard to give up. There's also a fear of prosecution [if they leave power].

"It's very hard to go back to your previous life as a soldier, so you would be looking for a financial pay-off, an amnesty or to keep the power yourself."

The length of time a coup leader stays in power may also depend on the size of the force behind him, Mr Reeve says, with larger, more structured armies better equipped to take over the role of government.

"There's often a feeling that the military is a more permanent institution than the political institution," Mr Reeve said.

Although Gen Sonthi and his military council have proposed a 12-month timetable for a return to a democracy, only time will tell if they stick to that commitment.

ขออภัยคนที่ไม่ชอบอ่านภาษาอังกฤษนะครับ แต่พอดีsourceมาเป็นภาษาอังกฤษน่ะครับ

กล่าวโดยสรุปก็คืออย่างที่ผมกล่าวไปน่ะครับ ว่าบางทีเจ้าตัวที่มีอำนาจอยู่ ก็ไม่ได้อยากอยู่หรือครับ แต่ว่าจะลงก็ไม่ได้ เพราะว่าก็กลัว จะอยู่ก็จะโดนอำนาจประชาชนไล่ คือทั้งขึ้นทั้งล่อง ประวัติศาสตร์เขียนไว้ชัดครับ

อันนี้ค่อนข้างWorld Wide ไม่ใช่แค่ประวัติศาสตร์ของไทยอย่างเดียวหรอกครับ ผมคิดอย่างนี้ แต่ถ้าถามไปถึงเรื่องการลงอำนาจของทหาร ว่าลงเมื่อไหร่ หลายคนถาม ว่าเขาจะลงเมื่อไหร่ ต่อให้ผมเป็นคปป. หรือ รสช.

ผมก็คงบอกไม่ได้จริง ๆ มันต้องดูเงื่อนไขและสถานการณ์ตลอดเวลา อาจจะเป็นหนึ่งปี แบบที่เขาบอก แต่เอาเข้าจริง หนึ่งปีผ่านไป รู้ได้ไง ว่าคนชอบทักษินจะไม่ออกมาชุมนุม เกิดออกมา เขาก็กลายเป็นทรราชเลยถ้าไปฆ่าคน

แต่ถ้าไม่ฆ่า ก็จะทำไงกับกลุ่มชุมนุมก็จะกลายเป็นวนลูปกับทักษินที่เคยพยายามคุมชุมนุมให้สงบ แต่ว่ายิ่งคุม ยิ่งยากครับ ไม่ง่าย ยุทธวิธีที่มีอยู่ ผมว่าไม่เพียงพอที่จะแก้ปัญหานี้ได้ครับ

"Political power flows from the barrel of a gun", never becomes obsolete in Thailand.
ยินดีต้อนรับครับผม :)
อะไรที่มันทำร่วมกันมากกว่าหนึ่งคนมันวุ่นวายและไม่ได้ดั่งใจเสมอครับ ถ้าไม่รู้จักเคารพซึ่งกันและกัน
Post a Comment

<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?